Kuldi. Ég sit í eldhúsinu og horfi út um gluggann. Pabbi eldar matinn og dimman liggur yfir klakanum. Yfir mig hellast æskuminningar frá fornum jólamánuðum og föndurtímum. Ég hugsa til Þorláksmessunnar og dangla fótunum lauslega í stólinn minn. Ég sakna löngu bráðnaðra snjókarla. Kvöldrölt í bænum með mömmu og pabba. Hönd í hönd, ég flýg á milli. Og kakó. Jólatilfinningin er besta tilfinningin.
Allt í einu hlakka ég mest af öllu til jólanna. Mig langar mest af öllu til að fara út að ganga í myrkrinu og sjá glaðleg andlit og vera glaðlegt andlit, með jólatónlist í heyrnatólunum mínum.
Nema það að ég á engin heyrnatól. Og svo verð ég í Egyptalandi um jólin.