þriðjudagur, júní 20

Afmæli

Takk, þið sem munduð eftir mér.








Ekki það að mér sé lífsmögulegt að muna eftir afmælum annarra fyrr en eftir á, og hvað þá að óska viðkomandi til hamingju. Ég sé það ekki oft gerast.

En til hamingju Halli, pabbi Sindra, pabbi Ingu og Hæna.

laugardagur, júní 17

Hæ hó og jibbý jeij*

Sælir allir íslenskir ríkisborgarar innanlands sem utan!
Í dag er 17. júní, sá dagur í íslenskri sögu sem breytti miklu fyrir land og þjóð og gerði okkur að öllu öðru en bara skeri undan Danmörku. Jú, við erum svo sannarlega sjálfstæð og stolt þjóð enda búum við á mikilli og glæsilegri náttúruperlu..

Ég gleymdi að það væri 17. júní í dag.

Í mikilli geðshræringu vegna gleymsku minnar ákveð ég að í dag skuli ég vera glöð af þessu tilefni enda býður dagurinn svo sannarlega upp á það;
1) Sala á ljúffengum lakkrís(margar bragðtegundir!) á Norwegian Wood, sem er tónlistarhátíð hér í Ósló.
2) Hengekøye-samkoma á kanínueyju í Óslóarfirðinum þar sem drukkinn verður dýrðlegur mjöður og slappað af í hengirúmi ásamt öðrum hengirúms-eigendum Óslóar/Noregs.
3) Sumargleði kvöldsins sem endast mun langt fram eftir öllum skikkanlegum háttatíma.

Lög dagsins:
Hæ hó og jibbý jeij
Bohemian Like You
Kokaloca

*Breyttur lagatitill færður í bloggtitil

þriðjudagur, júní 6

Tileinkað Katrínu

Hæ.

Ég viðhelst í Ósló og hef það gott. Lífið hér inniheldur sólina, bátsferðir á Óslóarfirðinum, brúðkaup, frisbí, mikið af trjám, nýja vini, Karl Johans gate, hengirúm, það sem er koselig, nydelig og trivelig,- og þess háttar.

Og svo atvinnuleysi, sem spilar stóru rullu og virðist hafa of mikil áhrif á allan fjandann og hef ég hafið dagdrykkju til að drekkja atvinnuleysissorgum mínum. Og svo á ég enga peninga, en það var svo sem við því að búast.

Ég vildi að einhver ætlaðist til þess að ég væri einhversstaðar að gera eitthvað.

En hér hef ég a.m.k. Ole, jú og sólina, og trén.


Mikið ætti ég að vera úti núna.
Eða kannski í sturtu?

fimmtudagur, júní 1

Allskonar

Ég gæti nálgast.

Ég er með magann fullan af kirsjuberjum og ég biðst ekki afsökunar, enda hef ég fullan rétt til þess.

Tapað er tapað og ég reyni að telja mér trú um að ég þurfi engar frekari útskýringar í mismunandi formum. En mig langar. Og þó?





Mikið vildi ég að ég fengi að vera í friði fyrir áreiti og óþægilegum aðstæðum. Alltaf.
Mikið vildi ég að ég fengi að vera í friði fyrir fólki sem veldur þeim.
Alltaf.

Mikið vil ég vilja þetta.
Og þó?