föstudagur, apríl 29
Skólalok
Dimmitering var í dag, í kvöld er dimmisjónball. Ég á eftir að sakna margra en fagna þó því að sennilega munu margir skemmtilegir krakkar koma nýir inn á næsta ári. Alltaf að líta á björtu hliðarnar, Haffi kann að peppa mann upp. En erfitt er að horfa á eftir þeim sem maður hefur aðeins átt eitt skólaár með, margir eru þó eftir, auðvitað.
Ég held að ég reyni að útskrifast á þremur árum. Ég get ekki lagt það á mig að fara svona oft í þetta kveðjuferli. Fyrst um jólin og svo núna, æji ég er hálf innantóm.
Farvel, kæru vinir. Við hittumst á nýjum stað.
miðvikudagur, apríl 27
Sumarið og sölumennska
- Yorkie er markaðssett á sniðugan hátt fyrir alla.
"Yorkie - ekki fyrir konur!"
Það verður til þess að stráklingar og menn kaupi þetta, einfaldlega til þess að sanna karlmennsku sína. Svo vilja konurnar auðvitað afsanna þetta slagorð með því að kaupa þetta og feisa þá sem selja Yorkie og þeir auðvitað fýla'ðetta því að þeir græða. Schnilld.
- 1944 réttirnir, "fyrir sjálfstæða Íslendinga!". En spurningin er, hversu sjálfstæður er maður þegar maður borðar endalaust pakkamat? Er það sjálfstæði að kunna ekki að elda staðgóðan kvöldverð?
Maður spyr sig.
Sumarið er loksins komið.
Menntaskólinn við Hamrahlíð tæmist í hádegishléum þegar bjartsýnir, oftast nær valhoppandi menntskælingar yfirgefa inniveruna fyrir sólina sem sleikir svo undurblítt. Grasið á hólnum er heillandi þessa dagana. Bráðum tekur Austurvöllur við.
Ég er farin í leikfimi, allt kvöldið mun fara í það að læra jarðfræði og að vera húsmóðir.
Próf eru svo skemmtileg. Hong Kong örugglega líka.

sunnudagur, apríl 24
Staup - Götuleikhús - Vorpróf - Hong Kong
Staupið fullnæging skiptist í 50% beilís og 50% piparmintulíkjör. Mhm, mjög gott.
Einnig sagt til að fólk fari ekki að leggja nafn mitt við klámhunda og ódæðismenn. Stragedía.
Í dag ætla ég að læra.
Það er ekki búið að hringja í mig úr Götuleikhúsinu svo að ég býst ekki við að vera með, en það er í lagi. Ég reyni bara aftur síðar.
Jón og Hera komust inn, það er frábært og ég samgleðst þeim.
Á morgun er nákvæmlega vika í að prófin hefjist. Á þriðjudaginn fara móðir mín og faðir til Hong Kong. Ég verð ein heima í 9 daga sem þýðir að ásamt því að verða að læra mikið fyrir komandi vorpróf þarf ég einnig að þrífa, elda, taka strætó í skólann, sjá um köttinn o.s.fv..
Guð minn góður.
Platan: Beck - Guero
fimmtudagur, apríl 21
Lífið
1. Ég held að ég hafi aldrei gert mér fyllilega grein fyrir hvað mér þykir ótrúlega vænt um stelpurnar sem eru búnar að vera með mér í leikfélagsstjórn í ár. Mér þykir vænt um þær á svo sértakan hátt og allar á sinn hátt, enda eru þær allar svo sérstakar og ólíkar. Inga, Hildur, Katrín og Ásta. Vá, ég elska ykkur. Verum alltaf vinkonur.
2. Ég vaknaði við að sjá hversu sterkum vinarböndum mér tókst að bindast í grunnskóla við ákveðna manneskju. Þrátt fyrir að við höfum farið í sitthvorn skólann og hittumst þar af leiðandi mun minna en áður erum við enn jafn nánar. Við eigum hvora aðra enn jafn mikið, það er æðislegt.
3. Það er skrítið að sjá hversu náinn maður getur orðið einhverjum á ótrúlega stuttum tíma. Á aðeins nokkrum mánuðum getur maður orðið jafn náinn eða nánari einhverjum sem maður hefur aðeins þekkt í stuttan tíma og maður er þeim sem maður hefur þekkt í 12 ár, ótrúlegt.
4. Líf foreldra manns snýst að stórum parti um að láta okkur ganga vel í okkar lífi. Að hjálpa okkur á öllum sviðum, að gera allt sem þau geta fyrir okkur svo að okkur farnist sem best. Það er skrítið að hafa tvær manneskjur sem að lifa fyrir að sjá mann vaxa, dafna og þroskast, að verða að sjálfstæðum einstaklingi. Skrítið.
Ég gæti ælt á sjálfa mig núna, hvílík subbuvæmni, vá.
Ég fór í prufu í götuleikhúsið um daginn. Það komust 12 manns í viðtal úr prufunum og ég var svo heppin að vera ein af þeim. Það eru bara 6 sem fá að komast í hópinn því að 3 þeirra sem voru í götuleikhúsinu í fyrra komust sjálfkrafa inn. Nú er bara að bíða og sjá, ég verð ekki fúl þó ég komist ekki inn. Nokkrir einstaklingar sem eru a.m.k. jafn hæfir og ég ef ekki hæfari komust ekki einusinni í viðtölin. Ég ætla mér ekki að kvarta yfir neinu.
Tónlist: úr myndinni "Amélie".

fimmtudagur, apríl 14
Gúrme
Það sem ég er spenntust fyrir þessa stundina er hvenær mangóið mitt verði nógu þroskað og mjúkt að ég fái af mér að borða það. Maður er að eyða góðu mangói í rugl ef maður borðar það óþroskað, það er svo sem gott á bragðið en munurinn á því þroskuðu og óþroskuðu er "beyond your imagination" eins og alltaf er sagt í trailerunum. Talandi um trailera. Vá maður.
Að hugsa sér, allur þessi spenningur í einni færslu á fimmtudegi, og ég með streptacocca!
Svona er heimurinn sniðugur staður.
Hugsun: Ef maður fær sár meðfylgjandi sótt án þess að vera með sárasótt, af hverju heitir sárasótt þá sárasótt?

Ég vil nú ekki hafa mangóið mitt alveg svona þroskað.
miðvikudagur, apríl 13
Dýravíg og rútubílstjórar
Hafa mennirnir einhvern einkarétt á því að drepa sig?
Ég horfði á köttinn minn áðan standa við opinn gluggann í herberginu mínu á annarri hæð og hugsaði, hefur Branda sterka löngun til að lifa eða gerir hún það bara af því að þess er ætlast til af henni, að hún lifi?
Ég fékk engu svarað, enda sagði ég þetta ekki upphátt, og svo er hún Branda einungis köttur og kann ekki að tala íslensku.
Annars er þessi hugsun með rútubílstjórana.
Þegar þeir keyra með fullt af fólki í rútu langt út á land í einhverja ferð, eru þeir þá bara á launum kannski í 3 daga bara við að bíða eftir að fólkinu þóknist að fara heim? Svona þegar maður leigir sér rútu, ekki eyðir rútubílstjórinn bensíni heillar rútu báðar leiðir til þess eins að geta farið heim að sofa? Er það nokkuð?
En samt sem áður er þetta ekki góð tilhugsun, eyða þeir þremur dögum úr lífi sínu í að bíða eftir fólkinu til að fara heim?
þriðjudagur, apríl 12
Óréttlæti heimsins
Ég byrjaði að læra klukkan hálf tíu kvöldið fyrir sögupróf og las aðeins glósurnar. Ég fékk 8,1.
Sorgleg staðreynd, en kemur sér þó vel fyrir mig.
Um daginn var ég rosalega stressuð að læra fyrir stærðfræðipróf. Mjög dugleg en fékk 5 í einkunn.
Á morgun er ég að fara í stærðfræðipróf og er mest lítið byrjuð að læra. Hvernig ætli fari?
Lygar og ógeð
Guð minn góður, á morgun mun ég láta lífið þegar blóðbíll Blóðbankans mætir í MH til að tappa af MH-ingum. Undirbúum okkur, látum blóðið fossa og nálarnar svamla í rauðu MH blóði. Blóðgjafir eru svo djúsí.
Kannski er þetta þó ekki jafn gott mál og áður var haldið?
Hvað hefur Blóðbankinn og varnarlausir blóðlitlir sjúklingar að gera við þetta blóð? Blóð skítkasts, lyga og ógeðs. Hvar er blóð jákvæðninnar og umburðalyndisins niðurkomið? Það er a.m.k. ekki nálægt Menntaskólanum við Hamrahlíð. Það er alveg á hreinu. MH-ingar skíta yfir aðra MH-inga, dæma fyrirfram og velta sér upp úr jafnvel minnstu göllum náungans. MH er orðinn jafnslæmur og Verzlunarskóli Íslands ef ekki verri, fólk á ekki séns. Allir verða að vera svo öðruvísi, allir eru eins.
Ef þú ert hress verður farið að skíta yfir sennilegar ástæður hressleika þíns.
Ef þú ert rólegur verðurðu ekki talinn nógu hress.
Ef þú ert artí eru of artí.
Ef þú ert ekki nógu artí ertu aumingi og skítapakk.
Ef þú ert ekki vinstri sinnaður ertu verra.
Í dag heyrði ég gott samtal. Þar skitu "1" og "2" svo illa yfir yfir manneskju, "X", að ég hef aldrei heyrt annað eins áður. Samtalið liggur kannski ekki alveg orðrétt í minni mínu en þó er hér smá hluti af því til sýningar á hroka í MH. Viðbjóður segi ég, ekkert nema. Sorglegt hvert heimurinn sem og álit ungs fólks stefna. Taki sá til sín sem veit upp á sig sökina. Ég var orðlaus og labbaði í burtu en sagði svo síðar skoðun mína.
Fyrst voru niðurrakkanir á persónuna X af hálfu 1 og 2 en svo var farið yfir í eitthvað sem mér finnst vera ekkert nema "cheap" og sorglegt. Það er í lagi að segja skoðun sína en þetta var hreinn viðbjóður.
1: ....Já, og X þykist oft vera svo mikið "kjútípæ" í tímum fyrir framan kennarana.
2: Hehe já, fáviti.. (segir eitthvað sem getur komið upp um hver X er, en hræðilega ljótt og niðrandi komment var það þó).
1: Það er svo fyndið miðað við hvað X er ógeðslega langt frá því að vera "kjútípæ" og er ljót manneskja.
2: Já, oj. Hehehehehehe.. (rosalega fyndið).
1: Og svo illa vaxin, X er bara ógeð, váá.
Fyrst töldu 1 og 2 eitthvað upp sem fer í taugarnar á 1 og 2 við X. Eitthvað sem getur svo sem alveg verið satt, en heyrir maður annað eins um manneskjur oft sagt. En svo er farið í það að rakka svo illilega niður útlit viðkomandi X að ég veit ekki hvað ég heiti. Ekki að það skipti máli, en persónulega finnst mér X frekar myndarleg manneskja og óþarfi að setja út á útlit X. Það að 1 og 2 skíti svo yfir líkamsvöxt X bendir til þess að 1 og 2 vilji hafa alla steypta í sama mót og nákvæmlega eins. Hér á ágætis frasi við, hversu lágt er hægt að leggjast?
Í MH eru allir meðteknir. Ég elska umburðarlyndi MH-inga margra hverja, allir fá að vera eins og þeir eru og í MH skiptir innihaldið mun meira máli heldur en annað, enda líkaminn bara hulstur um sálina. MH er svo rosalega líbó skóli.
Minn Guð hvað ég dái MH í dag. Þar er svo gott að vera, allir eru velkomnir.
laugardagur, apríl 9
Fáðu'ðér tvö svo þú piprir ekki
drakk ég bjór, tapaði ég, varð ég full, dó ég næstum því, leit ég á bjartar hliðar, kyssti ég, missti ég, söng ég, datt ég, hræddist ég, lá ég, splæsti ég, átti ég,..
Í dag..
hef ég enga framtíð, á ég enga vini og er lifandi dauð.
Nei, nei, nei. Ég er ekki bitur.
fimmtudagur, apríl 7
Kosningar á morgun? Nei nei.. Frankfurt
19. júlí verð ég stödd í Frankfurt ásamt góðu fólki á Sigur Rós tónleikum... óóó já
þriðjudagur, apríl 5
X-Zúúúber í listafélag MH
Ég heiti Dóra Björt Guðjónsdóttir og er nemandi í Menntaskólanum við Hamrahlíð. Ég ásamt 5 öðrum duglegum og menntaðarfullum ungmennum er í framboði. Framboð í Listafélag MH.
1. Vilhjálmur Hilmar Sigurðarson eða Villi sem er núna á skólaárinu 2004-2005 starfandi í ráðinu Mímisbrunni sem sér Gettu Betur keppni framhaldsskólanna.
2. Tumi Karlsson sem er núna starfandi í Beneventumráði MH, skólablaðinu.
3. Sandra Ólafsdóttir sem starfar eins og er í Óðríki Algaula, ráðinu sem sér um lagasmíðakeppni og söngkeppni Í MH.
4. Zakarías Herman Gunnarsson.
5. Regína Mársudóttir.
6. Ég, Dóra Björt Guðjónsdóttir, sem starfa eins og er í stjórn Leikfélags Menntaskólans við Hamrahlíð.
Okkar helstu markmið byggjast á því að koma nýjum og ferskum anda í listalíf MH. Síðastliðið ár hefur verið starfandi virkt listafélag í MH en allt má bæta.
Við ætlum að halda uppi virkninni sem núverandi listafélag státar af. Við ætlum að einbeita okkar að því að framkvæma hugmyndir MH-inga og koma fleiri listgreinum að en hafa verið í hávegi undanfarið ár. Við ætlum að koma inn með fleiri gerðir af tónlist en metal og ætlum okkur t.d. að gefa út svokallaðan Listapésa sem mun innihalda umfjallanir um helstu menningar- og listaviðburði sem eru í gangi í Reykjavík og fá afslátt á þá viðburði fyrir MH-inga.
Við munum byrja á því að halda feita útitónleika fyrir utan MH, íssala, teppi, brekka og ljúft haustkvöld. Mhm, hlómar það ekki vel?
Við munum svo gefa út mánaðarlega Listapésa, eins og áður sagði.
Við munum halda 2 hiphop-kvöld á önn, enda hefur verið talsverð fyrirspurn eftir þeim þar sem þau hafa verið fá í ár.
Við munum halda Sull, Hairwawes og allt það sem okkur fannst heppnast vel á síðastliðnu ári ásamt því að koma með ferskleika og hlusta á og framkvæma góðar hugmyndir MH-inga með listakassanum.
Og fleira og fleira og fleira og fleira....
Við gefum ykkur hjartað okkar ef þið gefið okkur atkvæðið ykkar.
Með fyrirfram þökk, X-Zúúúber.
föstudagur, apríl 1
Verði ljós
Helstu ástæður munu vera frestun söguprófs um einn dag og frestun stærðfræðiprófs um heila viku. Ég get skrifað það og meinað, að í augnablikinu er lífið gott.
Í dag er föstudagur, ég er nýbúin að snæða ljúffenga víetnamska máltíð og aðeins einn skólatími skilur á milli mín og helgarinnar. Í kvöld mun ég njóta þess sem lífið hefur upp á að bjóða með vinum mínum, drekka gott öl og ræða mál hjartans. Ég get horft á það með blik í augum að ég hef heila viku til að vinna upp stærðfræðina og heila ævi til að njóta lífsins. Ef góður Guð leyfir mun ég nú í sumar eiga eitt besta sumar lífs míns, ef ég kemst inn í götuleikhúsið.

Lag: Nancy Sinatra - These Boots Are Made For Walkin'
Ástand: Gleði