Ég sinnum fimm

Nú þegar þrjár manneskjur hafa þegar "klukkað" mig finn ég mig knúna til þess að deila fimm staðreyndum um sjálfa mig, af einhverri ástæðu. Ekki lofa ég skemmtun né fyndni.
Ekki það að ég reynist einhvern tímann vera skemmtileg eða fyndin.

Eitt.
Gæludýrið mitt er aðeins tveimur árum yngra en ég.
Hún Branda mín, köttur, eignaðist ég aðeins tveggja ára að aldri. Systir mín, þá átta ára gömul, fór út í dýrabúð í óvitneskju foreldra minna, og keypti sér kettling sem hún geymdi niðri í geymslu í nokkra daga og fæddi hana þar, aðallega á kattarsúkkulaði. Móðir mín, þegar hún komst að þessu, skipaði henni að skila kisunni en hafði harðneskjuna ekki í sér lengi. Sem er eins gott því að ég á Bröndu enn. Og hef þróað með mér ofnæmi gegn henni og öðrum dýrum. Því miður.

Tvö.
Ég á heima úti í skógi.
Þegar ég fæddist bjó fjölskyldan mín á Ásvallargötunni í Reykjavík 101. En þegar ég var fjögurra ára fluttumst við hingað, í Elliðaárdalinn, þar sem ég hef setið í sæmd minni síðan. Hús mitt hefur lengi vel verið mjög sérkennilegt á litinn eins og þeir sem þekkja til vita, en nú er verið að leggja lokahönd á nýja litinn.

Þrjú.
Ég er kaþólsk.
Langafi minn sem móðir mín ólst að mestu upp hjá, Anton Schneider, var þýskur. Þar af leiðandi er amma mín hálfþýsk. Og móðir mín einn partur af fjórum þýsk. Með þessu þýska blóði fylgir trúin kaþólska, og ég var bæði skírð og fermd í kaþólsku kirkjunni Landakotskirkju. Og já, það að vera kaþólsk er að vera kristin. Og nei, þetta þýðir ekki að ég stundi trúna meira en aðrir Íslendingar.

Fjögur.
Ég má kallast náttúrubarn.
Hér í denn stundaði ég það mikið á sumrin að fara og baða mig í Elliðaránni sem og það að stökkva þar í ákveðinn foss. Ég var líka mikið í hellaskoðunum í Elliðaárdalnum og tróð mér einhverntímann í gegnum þröngan, en langan helli sem var með tveimur útgöngum. Ég tók líka a.m.k. tvisvar sinnum sund í skítaskurðum í sveitinni og hef verið svolítið í þessu löguðu.

Fimm.
Ég er sjúklega óstundvís. Sorrí þið sem lendið alvarlega í mér. Ég reyni þó að láta það ekki koma fyrir á þeim tímum sem það er einstaklega óæskilegt eins og t.d. á leið í vinnuna. En á hverri önn mæti ég kannski þrisvar til fjórum sinnum á réttum tíma í skólann á morgnanna. Kennararnir eiga, af einhverri óþekktri ástæðu, mjög auðvelt með að læra nafnið mitt.

Ég veit ekki hvort ég eigi að klukka einhvern þar sem svo margir hafa þegar verið klukkaðir en ég prófa og set þá bara meiri pressu á þegar klukkaða, og klukka;
Röggu frænku og Diljá.

Úff, þetta blogg var hundrað sinnum lengra en ég bjóst við af því.

Föt

Það að kaupa ný föt lætur manni líða vel, maður verður sáttari við lífið og við sjálfan sig. Svona eins og þegar einhver vinnur Íslandsmeistaratitilinn í áhugamálinu sínu, þannig er að kaupa mjög flott föt.
Íslandsmeistaratitlar eru óþarfir. Maður kaupir sér bara föt.
Útkoman eftir innkaup gærdagsins og dagsins í dag birtust mér áðan þegar ég dansaði um húsið í nýjum kjól og skóm syngjandi; Dóra sæta, Dóra sæta, Dóra sæta.

Sagt er að föt skapi manninn, ég segi að föt skapi lífið, og hamingjuna.

Útvarpsstöð dagsins: FM Latibær

Nöldur

Ómerkilegur gírafi og fleira ósæmilegt hefur ákveðið að taka sér veggfestu á Klamedíuklósettbásnum. Vegna þessa hef ég ákveðið að láta umfjallanir um framvindu fiskimálsins, með öllu, vera.

Mig langar:

-Að sjá Woyzeck í Borgarleikhúsinu.
-Að sjá Charlie and the Chocolate Factory. !.
-Að sjá gömlu Charlie and the Chocolate Factory.
-Að lesa aftur bækur sem ég elskaði fyrir löngu og elska enn; Kalli og súkkulaðiverksmiðjan, Nornirnar og fjólubláu bókina Vampírusögur.
-Að fara í klippingu.
-Að vera í kórnum.
-Að fara á Antony and the Johnsons í desember.
-Að hafa tíma og fé til að framkvæma áðurnefnt.


Kreisí.

Hreinleiki, gleði

í sanngjörnum heimi myndu samskipti kynjanna fara fram með glervegg á milli sín og takka til að velja besta gripinn eftir þyngd, stærð, hagkvæmni og snoturleika. En heimurinn er ekki sanngjarn og maður þarf að leita sér maka eftir eðlisávísun, mannþekkingu, sjarma og öðru einskisnýtu rusli. Tengingar milli einstaklinga endast ekki nema í sekúnda eða hálfa kvöldstund og allt verður flókið, erfitt, pirrandi.
Deila er hægt um í hvern er varið og hvað sé heillandi við hvern og einn. Vesen, rugl. Eitt skal yfir alla ganga og skrá verður við fæðingu og kynþroska hvað sé vert að hugsa um í fari hvers og eins.

En hinsvegar ætla ég að sökkva mér í lestur, gerast einsetjukona á fjallstindi með geit, sem heitir Nansí.

Gamalt og nýtt af ofan

Um helgina hitti ég strák sem heitir Benni. Hann hefur mikinn áhuga á leiklist. Hann er í Kvennó. Hann er fæddur árið 1986.
Þegar ég var í sjöunda bekk eða 12 ára gömul, þá sá ég hann í fyrstu sýningunni hans. Hún fór fram í Grunnskólanum í Grindavík og þá var hann í níunda bekk. Og svo hitti ég hann aftur, núna 5 árum seinna, og er hann sokkinn í líf leiklistar og svínarís. Við höfum aldrei fyrr verið formlega kynnt.
Svona er lífið sniðugt og heimurinn smár.

Minnast má á nýjar upplýsingar sem staðfestar hafa verið af klamedíuklósettbásnum. Á hurðinni hefur lengi staðið eitt og sér: "It's ok to eat fish 'cos they don't have any feelings."
En svar hefur borist og andmælir nú fiskur þessari umsögn með setningunni: "I resent this statement!"

Ég bíð spennt frekari ummæla.

Í spilun: The Beatles - White Album