Sökk hún djúpt?

Vá, það er ekkert sérstaklega skemmtilegt í skólanum. Útskrift og útlandafaríska sökkar. Ég hlakka til þess að NFMH verður virkt. Annars er ég alveg að fíla busana. Held ég. Allavega einn krullóttann og sætan strák sem á kærustu. Það sökkar líka. Kærustur sökka.

"Ég held ég skrifi bók," hugsaði Dóra á uppáhalds klamedíulímmiða-klósettinu sínu í MH. Bókin mun heita: Játníngar á klósettinu, með í-i eins og Halldór Laxness myndi hafa þetta. Og hún myndi innihalda þau mörgu skrif sem skreyta veggi klósettbása Reykjavíkurborgar. Allt frá, "Ég kúkaði hér 5. febrúar 2004 og það var gott," og til "Ég er hommi og stundaði kynmök á ÞESSU klósetti." Og auðvitað allt þar á milli.
Það væri frekar hresst.

Ég er að vinna. Það sökkar.

Gleði

Gausa litla leiddist. Hann sat einn á steininum fyrir utan gula og rauða klifrukastalann og var einmanna. Pétur, Geir og Óli voru allir á fótboltaæfingu en Gausi æfði ekki með þeim fótbolta. Hann var reiður og sár og vildi sko ekki fara heim og hitta mömmu. Mömmu leiðinlegu sem leyfði honum ekki að vaka eftir klukkan níu á kvöldin.

Sem betur fer líður mér ekki eins og Gausa. Mikið er ég fegin.

Gleði dagsins.


Ef ég raðaði bloggalistanum algjörlega eftir gæðum og virkni bloggenda væri Diljá neðst á listanum. Hún er samt ekki lággæða manneskja. Bara bloggari.


Fangari sögunnar:
Antony and the Johnsons - Cripple and Starfish

Blóma- og bíóhamingja

Í dag er sumar, í dag er sól, í dag er frí. Í dag vinn ég í afleysingum. En þrátt fyrir alla galla fæ ég samt ágústkvöldsins ljúfa að njóta.

Það er gott.

Hvernig mun ég njóta þess? Í bíói, sennilega. Slæm staðreynd? Ég ætla kannski að breyta henni. En bara ef ég nenni og hef nóga löngun til þess, annars er ég bíósjúk og hugsa fyrst til þess að fara í bíó á kvöldin en til neins annars. Af hverju að sitja inni í tvær klukkustundir og horfa á kvikmynd þegar maður getur verið úti að njóta sín, njóta lífsins eða njóta ásta.

Af því bara. Bíó er bíó.

Mikil rosalega langar mig í blómavasann sem ég sá i dag. Hann er kallaður "íslenskur blómavasi" af því að í hann kemst bara eitt blóm. Þá þarf maður ekki að koma með neina afsökun fyriri því að hafa í honum aðeins eitt blóm, það komast ekki fleiri. Blóm á Íslandi eru náttúrulega svo dýr eins og flest.
Hagkvæmt og fallegt.

Í spilun: Sufjan Stevens - Come and feel the Illinoise

Jafnvel ?

Undur og stórmerki hafa gerst. Fröken Regína Márusdóttir hefur hafið bloggstörf á lýðnetinu. WWW.regidolls.blogspot.com
Glæsilegt, já glæsilegt.
Óska ég henni velfarnaðar í færslunum sem og lífinu.


Minn helsti draumur byggist á fegurðinni. Bæði í því að verða falleg mannvera að innan sem og að utan en einnig í því að láta gott af mér leiða, gera fallega og stóra hluti. Eitthvað sem lætur æðarnar þrútna út, hárin á hnakkanum rísa og neglurnar þykkjast.
En þetta er bara draumur og gaman er að sjá hversu nálægt mér fegurðin fer, bæði í hugsunum og verki. Flest gengur út á hana og flest hlýst af henni. Það er hægt að segja í hógværni að hún sé sjálft lífið. Byggingarmynd þess og verknaður.

En þetta eru bara pælingar.

Sumarylur og hið ljúfa líf

Í dag er laugardagur og ég er að vinna í vinnu númer 2 frá klukkan níu til klukkan þrjú. Ég er þunn, ég er þreytt.


Í gær var síðasti vinnudagurinn minn í vinnu númer 1. Ég verð sumsé í fríi þangað til skólinn byrjar. Mhm, yndislegt.


Ég verð að hrósa ákveðinni Erlu Elíasdóttur fyrir bloggið sitt. Ég hef mikið mikið gaman af því.


Af hverju skrifa ég allt í bútum allgjörlega ótengdum hinum hlutum færslunnar?

Neðan úr djúpinu, ris!

Þrátt fyrir hina dramatísku færslu gærdagsins heldur Hin Bjarta hnarreist áfram til móts við líf bloggheimanna. Hún ákveður að láta axlir sínar ekki hníga fyrir efasemdum sínum sem skjóta kollinum helst upp þegar hún má minnst við því. Hún er stolt. Hún er bloggari.

Skvett, skvett,
burtu andi!
Svífið þér ei' yfir mér.
Haldið þér í fjarlægð,
fjandi!
Elle'r slít ég þig í mél.

Eða eitthvað..

Ónauðsynlegt og ómerkilegt

Ég hef ekkert merkilegt að segja og skil eiginlega ekki af hverju ég er að tjá mig um mitt líf hérna á internetinu yfir höfuð. Fyrst ég hef engar góðar pælingar um það sem skiptir máli og góð rök máli mínu til stuðnings er ég ekki viss um hversvegna eða hvort einhver ætti að lesa þetta. Þetta er eitthvað svo, tilgangslaust. Meðan ég gæti verið úti að gera góða hluti og hjálpa til er ég inni að blogga um ómerkilega hluti sem eiga ekkert erindi við alheimsupplýsingamiðilinn.
Ég ætti að vera að fræðast og læra, þroskast, styrkjast og þróa sjálfið en í staðinn er ég inni, að blogga.

Og samt gera þetta svo margir..

Líður senn að skóla og hausti

Ég hafði hugsað mér að koma með eins og eina frekar dramatíska færslu sem væri þá bæði yfirlit yfir sumarið og væntingarnar sem ég ber til vetursins en ég nenni því ekki. Lífið er ágætt og heldur því vonandi áfram.

Ég er örmagna af þreytu, ég er búin að vera eins og draugur í dag, ég get ekki meir..
Svefn.

Ljóð sem fangar stemminguna:

Nú andar suðrið sæla vindum þíðum.
Á sjónum allar bárur smáar rísa
og flykkjast heim að fögru landi ísa,
að fósturjarðar minnar strönd og hlíðum.

Ó, heilsið öllum heima rómi blíðum
um hæð og sund í drottins ást og friði.
Kyssið þið, bárur, bát á fiskimiði.
Blásið þið, vindar, blítt á kinnum fríðum.

Tískan er sniðug

Hæ.

Í dag er í tísku að blogga um súmóglímu. Ég fíl'ana.
Súmóglímukapparnir hafa band fyrir rassinum vegna þess að þeir skíta víst á sig úr hræðslu. Fróðleikur af vörum Hildar vinnufélaga. Þetta heldur skítnum þá inni. Hagkvæmt og fallegt.

Feitir rassar sko, þeir eru ágætir.

G-strengir eru víst að fara úr tísku og stelpur viðukenna í massevís fyrir hvor annarri að þeim finnist g-strengir ekki vera sexí og vilji ekki ganga í svoleiðis. Svona breytir tískan áliti manns. Sniðugt.




Þessi litli er sennilega þakklátur fyrir bandabrókina sína.

Heimkoma og helgin

Það var gott að koma heim, ég lýg ekki. Eftir níu daga ferðalag var ég þreytt. En þó neita ég því ekki að ferðin var mjög góð, og skemmtileg. En eins og stundum, þá var tíminn kominn. Heimferð.

París var falleg og spennandi þrátt fyrir fáeina galla. En auðvitað er ekkert fullkomið svo ég er sátt.
Frankfurt var skemmtileg þó að gróskan hafi aðallega átt sér stað í strippstöðunum og hóruhúsunum. En félagsskapurinn var góður og ég smakkaði líka Bratwurst. Mamma gerir það betur.

Frekari upplýsinga um ferðina má leita á bloggi Kapteinsins.

Innipúki helgarinnar var fínn. Elsku Blonde Redhead. Elsku Mugison. Elsku Hjálmar. Ég missti af The Reveonettes og Singapore Sling og sé eftir því. Svona er það að vera komin í ruglið. Maður missir af öllu.

Takk fyrir talið Olga. Takk fyrir París Katrín og takk fyrir Frankfurt Regína, Jónas, Guðrún, Jón, Haukur og Villi.

Tónar:
Antony and the Johnsons - Secretly Canadian
The Strokes - Is This It?
Coldplay - X&Y
Emiliana Torrini - Fisherman's Woman
Trabant - Emotional
Air - 10 000 Hz Legend