Sumar

Nú er komið sumar. Ég er byrjuð í sumarskólanum og sumarvinnunni, afmælið mitt nálgast sem og bílprófið. Flest gengur vel.

Í vinnunni syng ég Ísland ögrum skorið og Lofsönginn hástöfum. Ég ræði heimsmálin við Sigga og hugsa um lífið. Ég ræði við Lilju um giftingar og sambönd, eingöngu.

Vinnan mín er skemmtileg. Ég er búin að vinna við hana frá því að ég lærði allmennilega að telja, þá byrjaði ég að taka þátt í talningunni sem er milli jóla og nýárs. Síðan þá hef ég unnið hér. Ég kann allt. Ég er líka rosa dugleg. Vinnan mín er skemmtileg. Ég brýt upp föt, pressa, prenta, tek til í pantanir, þríf, tel, sendist, sprella og er snilld. Vinnan mín er skemmtileg.


Nót: Vilja sem flestir muna eftir afmælinu mínu 19. júní því þá finnst mér ég vera sérstök. Ég á afmæli á kvennadeginum.

Samskipti kynjanna

Samskipti kynjanna hér á Íslandi eru mjög sérstök.
Allmennt er að manneskja sem fellur hug til annarrar manneskju ljái viðkomandi manneskju ekki hug sinn heldur bíði eftir partýi þar sem áfengi er um hönd þangað til tekið er af skarið og farið að hafa samband. Svona verða flest pör á Íslandi til, feimnin er svo mikil. Af hverju er ekki hægt að fara öðruvísi að?

Svo ef eitthvað gerist án áfengis þá þarf það að vera mun meira mál heldur en ef það sama hefði gerst í partýi, því í partýum eru allir fullir og "vita auðvitað ekki hvað þeir eru að gera". Djöfulsins rugl.

Af hverju þurfa flest allir að vera fullir eða a.m.k. búnir að smakka áfengi til að "höstla" ?
Og svo er þetta í raun orðið eðlilegur hluti af samfélaginu. Skrítið, frekar fyndið.



Hvað er hægt að gera, einhverjar hugmyndir?



Lag: Franz Ferdinand - Take Me Out

Í sól og sumaryl ?

Margir þeirra sem upplifað hafa ökuskólann tala um hann sem eða eitt af því leiðinlegasta sem þeir hafi gengið í gegnum á sinni ævi.

Ég fór í fyrsta tímann minn í ökuskóla I í gær og ég skemmti mér mjög vel.
Ég skyldi ekkert af hverju pásan kom svona snemma þar sem við vorum "nýkomin inn í stofuna" og svo var þetta búið, fljótlega eftir pásuna. Samt voru þetta þrír klukkutímar og ég hallaði mér fram a borðið með uppspennt eyrun allan tíma af, í rauninni, áhuga. Rosalega hlýt ég að enda sem ábyrgur og góður ökumaður.

En eitt sem ræða þarf. Hvað er í gangi með veðrið á Íslandi þessa dagana, sem alla daga reyndar. Hvílíkur skítakuldi er þetta eiginlega sem gengur nær fram að mér dauðri. Þetta mun ég ekki höndla lengi til viðbótar. Svo skín sólin eins og hún hafi ekkert betra að gera en að eyða vetni. Ég skil þetta ekki. Er skynsemin dauð?

Ég er að hugsa um stjórnmálafræði, bókmenntafræði eða læknisfræði. Svo og sumarskóla í HÍ.

Lag: Niður árinnar

Sunnudagsfærsla númer tvö

Ég er farin að meta klassíska tónlist mun betur en áður. Mér hefur reyndar alltaf fundist hún falleg en hef ekki komið mér til þess að hlusta á hana neitt af viti fyrr en nú. Ég, systir mín og faðir eyðum nú stundum saman inni í stofu við undirleik meistara Beethovens og Chopins. Ég kann þessum stundum afar vel og hef það í hyggju að hlusta meira á snillinga fyrri alda.

Í gær vann Ingibjörg Sólrún Gísladóttir sigur í baráttu við Össur Skarphéðinsson um forustustöðu Samfylkingarinnar. Ekki veit ég hvort það sé eingöngu vegna þess að hún er kona en sennilega hefur það spilar stóran þátt í þessu máli. Þó efast ég ekki um að hún sé vel til þess fallin að gegna þessu embætti svo að ég gleðst, enda kaus ég hana. Hún er mjög hæfileikarík, ég kaus hana ekki vegna þess að hún er kona. Þó þykir mér slæmt mál ef konur eru ráðnar í stöður eingöngu vegna kynferðis þeirra, það er líka mismunun, en þó eigum við mikið inni þar sem á okkur hefur verið brotið í langan tíma. Margt er að breytast, kona er komin í embætti Háskólarektors og konur allmennt á uppleið en margt er enn ógert og er baráttan því nauðsynleg. En aumingja Össur, sama dag og hann tapar kosningum missir hann móður sína. Ég get ekki annað en vorkennt honum, nú samhryggist ég.

Það er samt sem áður slæm pólitík þegar fólk kemst áfram aðallega vegna kynferðis, litar eða þjóðernis. Ég varð t.d. rosalega pirruð þegar mamma gladdist yfir sigri Grikkja í Júróvísjón. "Grikkir eru svo skemmtileg þjóð með áhugaverða sögu." En mamma, hverju skiptir það í Júróvísjón?
Núna er það orðið svoleiðis að það skiptir ekki öllu máli þó að lög séu góð þegar þau eru kosin vegna stöðu og staðsetningar landanna í heiminum. Glatað. Einstaklingurinn á að komast áfram á dugnaði, krafti og hæfileikum sjálf síns, ekki vegna þess að hann er kona/karl, svartur/hvítur eða af einhverjum svipuðum ástæðum.. við verðum að geta treyst því að maður komist áfram á eigin ágætum og allir eigi sér von sem vilja og geta. Óréttlætið er svo mikið að mig svíður undan því.

Sunnudagur

Í dag er sunnudagsveður, í dag er líka sunnudagur sem er ágætt. Þetta tvennt passar ágætlega saman.

Ég hef komist að því að ég er afskaplega skiptur persónuleiki, klofinn?
Ég er t.d. alveg rosalega feimin í kringum nýtt fólk, oftast. Og svo á ég ekki sérlega auðvelt með að kynnast fólki. En þegar fólkið er loks komið "innan undir" hjá mér þá sleppur það ekki aftur út í nánd. Svo er ég stundum í svoleiðis skapi að þegar ég hitti nýtt fólk þá tengist ég því strax, ekkert mál.
Þetta fer í raun eftir því í hvernig skapi ég er, ég get nefnilega ekki verið í því að þykjast vera rosalega hress ef ég er leið, þreytt, pirruð o.s.frv.. Ég get bara verið í því skapi sem ég er og þetta fer oft út í öfgar. Annað hvort er ég alveg rosalega hress og til í allt eða ótrúlega róleg og innhverf. Svona er mannshugurinn skrítinn.
Svo að allir, ef segi mjög lítið þá er það sennilega af því að ég er þreytt, hugsi eða e-ð þvíumlíkt, eða mjög feimin. Ekki dæma mig sem manneskju vegna þessa. Takk fyrir.

Ég vona að ég verði ástfangin í sumar, það væri gaman. Ég er reyndar orðin ástfangin, af sumrinu.

Tarfur sem telur sig mann, en maðurinn telur sig Drottinn.

Í nótt dreymdi mig að nasisminn væri snúinn aftur og væri núna hér á Íslandi. Og ég var fórnarlamb nasismans. Rosalega var ég hrædd í draumnum mínum.

Í gær fann ég pening. Ég hringdi í nokkra banka af þvi að ég hafi ekki hugmynd um hversu margir ónotaðir reikningar væru skráðir á mitt nafn og átti þá debitkortareikning í Landsbankanum sem ég hafði notað þegar ég var svona tíu ára og inni á honum voru hvorki meira né minna en 15.351 króna. Svona getur maður verið djöfulli heppinn. Ég á reyndar bara 4000 krónur eftir, went a little crazy á Laugarveginum. En jæja, svona er þetta.

Núna er kominn hádegismatur, hápunktur dagsins. Ég er öll uppspennt en mig verkjar þó talsvert í hælinn.

Vinnan er strembin, en hún herðir, það gerir hún.

Hann Sigurður tölvukall kemur með ó fá gullkornin á vinnustundum og léttir mér þannig lundina. Ég þarf reyndar ekkert sérstaklega mikið til að gleðja mig þegar ég er að vinna, hádegispásan er t.d. hápunktur vinnudagsins og er hennar beðið með óþreyju allan morguninn.

* Hvernig er þúsundkall í fleirtölu? - Þið sundkallar.
Úff, of gott.

* Svo segir í þjóðsöngi Íslendinga:
Eitt eilífðar smáblóm með titrandi tár, sem tilbiður Guð sinnn og deyr.
Hversu eilífur er maður þegar maður deyr. Slæmt.



Já, so that's how I spend my days and years, á sumrin. Vildi endilega nota gott tækifærið í að quota í hina yndislegu mynd Notting Hill. Maður reynir að ströggla, jújú.

Lag: Strange Brew - Cream

Ég get verið hræðileg manneskja þegar kemur að mínum hagsmunum

Í dag varð ég hálfpartinn valdur að því að maður í vinnunni minni var rekinn. Já, ég veit hvað þið hugsið. Hún er syndsamleg manneskja sem er sama um aðra og vill aðeins fá sínu framgengt. Að sumu leyti stemmir þessi ályktun en í þessu tilfelli í raun ekki. Hér var um að ræða mann sem vann hjá foreldrum mínum í fjölskyldufyrirtækinu, sem ég mun að endingu sennilega eignast að hluta. Maðurinnvar aðvitað að fá laun, en laun fyrir lélegt verk. Þetta var ég ekki sátt við og sérstaklega vegna þess að þessi umtalaði maður var með hærri laun en ég, ég sem er búin að fórna mér fyrir fyrirtækið í mörg ár frá blautu barnsbeini. Nei, þetta læt ég ekki viðgangast.
Og nú er maðurinn farinn.

Dóra litla var eitt sinn klár en svo sofnaði heilinn.

Góðar fréttir og slæmar fréttir.

Ég er búin í prófum(jeij), en það er næstum því vika þangað til allir hinir klára prófin sín.

Ég er ekki búin að fá aðra vinnu en hjá mömmu og pabba sem ég hef mikið ógeð á.

Ég er ekki lengi kusa inni á síðunni hennar Ingu. Hjartað er enn að jafna sig.

Ég fékk þó að vera kusa inni á síðunni hennar Ingu, það eru ekki allir svo sérstakir.

Ég er fallin í stærðfræði, Haffi svindlaðist inn á kerfið og athugaði það. Æji.


Ég sem hélt að ég myndi aldrei falla, ég sem var svo klár.
Ég myndi sigra heiminn og flytja til Belgíu, en nú er það allt farið.
Farið til Ríó? Farið til Spánar, spyrjið þið.
Nei!
Ekkert bíður mín nema opinn sorpgámurinn, jú sem og dauðinn.
Mig langar að æla og heilinn ætlar út.
Heilinn, hvaða heili?

Þessi finnur svo greinilega til með mér.

En reyndar, reyndar er ég að fara til Frankfurtar.

Færsla, er eigi er væmin

Í dag er sunnudagur. Á morgun er mánudagur, þá tek ég lokapróf í dönsku 203. Það verður nú gaman. Svo kemur þriðjudagur og þá þarf ég að læra mikið fyrir íslenskupróf. Það tek ég á miðvikudaginn. Svo er ég búin í prófum. Þá fer ég kannski að vinna við símasölu. Kannski. Og þá mála ég líka herbergið mitt. Jeij.

Mynd af mér, ég er svo spennt fyrir ævintýrum.

Þetta er einnig mynd af mér, hér er ég í nöktu ævintýri, og er ljóshærð.

Ég var í mjög góðu skapi þennan dag.

Það er svo gaman að leita af sér á Google.

Lag: The Prodigy - Spitfire
Líkamshluti: Rassinn á Katrínu