miðvikudagur, maí 11

Dóra litla var eitt sinn klár en svo sofnaði heilinn.

Góðar fréttir og slæmar fréttir.

Ég er búin í prófum(jeij), en það er næstum því vika þangað til allir hinir klára prófin sín.

Ég er ekki búin að fá aðra vinnu en hjá mömmu og pabba sem ég hef mikið ógeð á.

Ég er ekki lengi kusa inni á síðunni hennar Ingu. Hjartað er enn að jafna sig.

Ég fékk þó að vera kusa inni á síðunni hennar Ingu, það eru ekki allir svo sérstakir.

Ég er fallin í stærðfræði, Haffi svindlaðist inn á kerfið og athugaði það. Æji.


Ég sem hélt að ég myndi aldrei falla, ég sem var svo klár.
Ég myndi sigra heiminn og flytja til Belgíu, en nú er það allt farið.
Farið til Ríó? Farið til Spánar, spyrjið þið.
Nei!
Ekkert bíður mín nema opinn sorpgámurinn, jú sem og dauðinn.
Mig langar að æla og heilinn ætlar út.
Heilinn, hvaða heili?



Þessi finnur svo greinilega til með mér.
En reyndar, reyndar er ég að fara til Frankfurtar.

Engin ummæli: