Í dag varð ég hálfpartinn valdur að því að maður í vinnunni minni var rekinn. Já, ég veit hvað þið hugsið. Hún er syndsamleg manneskja sem er sama um aðra og vill aðeins fá sínu framgengt. Að sumu leyti stemmir þessi ályktun en í þessu tilfelli í raun ekki. Hér var um að ræða mann sem vann hjá foreldrum mínum í fjölskyldufyrirtækinu, sem ég mun að endingu sennilega eignast að hluta. Maðurinnvar aðvitað að fá laun, en laun fyrir lélegt verk. Þetta var ég ekki sátt við og sérstaklega vegna þess að þessi umtalaði maður var með hærri laun en ég, ég sem er búin að fórna mér fyrir fyrirtækið í mörg ár frá blautu barnsbeini. Nei, þetta læt ég ekki viðgangast.
Og nú er maðurinn farinn.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli