Rusl

Sama hversu ágætt þetta samfélag getur stundum verið er ótrúlegt hversu mikið af ömurlegu fólki leynist í því. Við erum öll mis-ófullkomnar verur, en við sum reynum að bjástra við að láta eitthvað gott af okkur leiða. Svo er það hitt fólkið sem vel hægt er að líkja við slímug skriðdýr. Það er fólkið sem nærist á því að koma óorði á aðra, niðurlægja fólk og telur sig yfir aðra hafið.
Sem það er og ekki. Auðvitað ekki. Enda er þetta fólk svo þunnt af gæðum að ef það væri vara í búð yrði það neytt upp á fólk, ókeypis.
Í ekki stærra samfélagi en Menntaskólanum við Hamrahlíð leynast nokkrar slíkar rottur. Þetta, sem mörgum þykir, fullkomna samfélag býr líka yfir dökkum blettum. Svörtum og skítugum doppum sem erfitt er að þrífa af.


Eigingjarnar, ógeðslegar doppur.

Páskarnir voru góðir. Ég fór á skíði og í dramatískar skíðagöngur upp á fjall. Og svo var mikið kúrt. Mamma og pabbi komu í heimsókn til okkar yfir páskahelgina, til Noregs. Því þar var ég.
Og er svo oft. Og verð í sumar. Kúri kúr.

Ég skil ekki af hverju kommentaðar eru meinigslausar hugleiðingar unglings á gelgjuskeiðinu á meðan sleppt er að kommenta vel teknar myndir af ástföngnu pari. Ég bara skil það ekki. Ég gerði tilraun til að láta myndirnar vera uppi sem efsta blogg nógu lengi, en engin viðbrögð. Hatið þið kannski ástina, bitra fólk?
Djók.

Ný stjórn var kosin í NFMH. Ég þurfti ekki að selja sálu mína fyrir atkvæði nemendafélaga til þess að halda áfram í stjórninni enda átti ég mitt pláss tryggt fram að næstu jólum. Ég hata líka kosningahösl, innihaldslaus loforð og hornahvísl.