Gausa litla leiddist. Hann sat einn á steininum fyrir utan gula og rauða klifrukastalann og var einmanna. Pétur, Geir og Óli voru allir á fótboltaæfingu en Gausi æfði ekki með þeim fótbolta. Hann var reiður og sár og vildi sko ekki fara heim og hitta mömmu. Mömmu leiðinlegu sem leyfði honum ekki að vaka eftir klukkan níu á kvöldin.
Sem betur fer líður mér ekki eins og Gausa. Mikið er ég fegin.
Gleði dagsins.
Ef ég raðaði bloggalistanum algjörlega eftir gæðum og virkni bloggenda væri Diljá neðst á listanum. Hún er samt ekki lággæða manneskja. Bara bloggari.
Fangari sögunnar:
Antony and the Johnsons - Cripple and Starfish
Engin ummæli:
Skrifa ummæli