miðvikudagur, apríl 13

Dýravíg og rútubílstjórar

Ætli kettir íhugi aldrei sjálfsvíg? Ætli dýr almennt missi aldrei viljann til að lifa?
Hafa mennirnir einhvern einkarétt á því að drepa sig?

Ég horfði á köttinn minn áðan standa við opinn gluggann í herberginu mínu á annarri hæð og hugsaði, hefur Branda sterka löngun til að lifa eða gerir hún það bara af því að þess er ætlast til af henni, að hún lifi?
Ég fékk engu svarað, enda sagði ég þetta ekki upphátt, og svo er hún Branda einungis köttur og kann ekki að tala íslensku.


Annars er þessi hugsun með rútubílstjórana.
Þegar þeir keyra með fullt af fólki í rútu langt út á land í einhverja ferð, eru þeir þá bara á launum kannski í 3 daga bara við að bíða eftir að fólkinu þóknist að fara heim? Svona þegar maður leigir sér rútu, ekki eyðir rútubílstjórinn bensíni heillar rútu báðar leiðir til þess eins að geta farið heim að sofa? Er það nokkuð?
En samt sem áður er þetta ekki góð tilhugsun, eyða þeir þremur dögum úr lífi sínu í að bíða eftir fólkinu til að fara heim?

Engin ummæli: