Ég er orðin háð kvennablöðum; Nýju lífi, en þó mest Vikunni. Að sjálfsögðu hef ég ekkert betra að gera í vinnunni en að gægjast í nýjasta blaðið og taka persónuleikapróf eða skoða hverskonar bikiní verða í tísku í sumar. Mjög mikilvægt, viðheldur kvennleikanum og blæs lífi í sjálfsmynd mína. Því auðvitað er ég alltaf það besta og frábærasta sem hægt er að vera í persónuleikaprófunum.
Prófin nálgast og ég stressast. Enda mun ég eyða prófhelgum mínum í vinnunni. Peningagráðuga ég. Ég get ekki hætt, verð að eignast peninga þó ég hafi í raun allt af öllu til alls. Græðgi græðgi græðgi. Svona gerði velmegunin mig.
Mikið langar mig til að skreppa eitthvert út, í eina önn eða svo. Eða þá að fara sem skiptinemi til Asíu eða Afríku. En þá er ein önn víst eiginlega of stutt og yrði dvölin helst að vera ár til þess að njóta hennar sem best og mest.
Ég vildi að ég ætti ættingja úti í heimi sem ég gæti verið hjá.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli