Að hafa Ísland sem heimastöð en heiminn allan að leikvelli. Gott múv. Þetta lærir maður af forsetanum sínum.
Um daginn var ég sofandi heima hjá mér í rúminu mínu að vanda en vaknaði svo um nóttina klukkan 03:50. Ég veit nákvæmlega hvað klukkan var því ég kíkti á klukkuna á símanum mínum. Ég vaknaði til að hugsa um Afródítu og fannst mér það ofur eðlilegt og hugsaði ég svolítið um hana í viðbót þangað til ég vaknaði alveg. Þá fannst mér þetta mjög skrítið. En jæja..
Muniði eftir Húsinu á sléttunni? Vá hvað ég elskaði þann þátt mikið, úff. Enda er ég og var mikið náttúrubarn. Mig langaði líka alveg rosalega til að vera Heiða og búa í Sviss uppi í fjalli hjá afa mínum og sofa í rúmi gerðu úr heyi. Mmmm, draumar. Ég á nú heima úti í skógi.. ekki svo langt frá.
Í dag í skólanum fór ég inn í hátíðarsal til að hvíla mig aðeins á sviðinu í einu hléinu.. Málið er að lætin frá miðgarðskrökkunum voru svo mikil að ég átti ekkert sérstaklega auðvelt með að hvíla mig. Svo segjast þau vera svo sniðug að forðast hávaðann í matgarði, djöfuls rugl. Þetta var eins og í dýragarði. Svei.
Æi, ég er farin á sullið, bullið?
Engin ummæli:
Skrifa ummæli