sunnudagur, febrúar 27

Hvað er svo sem hægt að segja?

Ég fór og sá Brotið, sem sýnt er í Hafnarfjarðarleikhúsinu, í gær ásamt Ástu, Katrínu og Ingu. Eftir sýninguna var ég orðlaus og eina sem komst út úr mér var vá. Ótrúlega áhrifamikið og átakanlegt lýsir þessu helst best. Sviðsmyndin skilaði sér rosalega vel og þetta var allt.. tjah, vá.

Eftir það var haldið á Tuttuguogtvo eða Club Twentytwo eins og norsarinn talaði um 22 um daginn. Þar var verið að halda upp á tvítugsafmæli Sigga Odds og átján ára afmæli Guðrúnar og var góður skari þar saman kominn. Ég var ofuredrú enda var ætlunin að eyða deginum í dag lærandi. Það á allt saman eftir að rætast um síðir.. jájá.

Á föstudaginn hélt Olga upp á afmælið sitt, Atli Sig líka, og Hólmfríður Helga. Allt að gerast, til hamingju krakkar. Ég samdi ljóð um Olgu handa Olgu, ég elska Olgu. Mhmm..

Núna ætla ég að taka mér tak, eftir daginn í dag verð ég sátt og ekki stressuð! Jebb jebb jebb.

Lærdómur, hér kem ég.

Engin ummæli: