Jazz gleður mig og hef ég komist að niðurstöðu; gæða-tónlist er rjómi lífsins.
Sjálf elska ég rjóma.
Sérstaklega þeyttan.
Silvía Nótt fékk pú í hattinn við lok forkeppnar Evróvísjóns. Ótvíræður sigur, út af fyrir sig. Og þá hló ég, og kættist. Við tökum hröðum framförum á þessu sviði.
Þegar Evróvísjón-veg Íslendinga bar að sjó að þessu sinni hélt ég okkur skerast úr Evrópu að því leyti að við höfum húmor. En svo heyrði ég viðbrögð landsmanna við atriðinu og púinu og hvernig Silvía Nótt hefði átt að haga sér betur og þá sá ég það greinilega: Við höfum ekki heldur húmor.
Æ, æ.
Við hverju er svosem að búast? Bráðum munum við líka skipta yfir í ensku. Enda aumingjar.
Bless.
Edit: Forkeppnar Evróvísjóns? Forkeppni Evróvísjóns? Ég veit það ekki.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli