Vinnustaðahugleiðing

Ég á afmæli eftir 5 daga. Þá verð ég sautján ára.

Þegar ég horfi í kringum mig, í kringum líf mitt og á fólkið sem tilheyrir því sé ég sjálfa mig alltaf betur og betur í því ljósi sem ég er miðað við aðra.
Ég held að ég hafi hæfileika en geri mér ekki grein fyrir á hvaða sviðum.
Ég á marga góða vini, en þegar ég verð einmanna á ég erfitt með að muna í hvern best er að hringja og hver er mér nánastur.
Ég held að ég hafi kynnst mörgum náið á síðastliðnu ári en stundum er ég alls ekki viss. Hvern þekkir maður í raun og veru? Um daginn fannst mér ég ekki þekkja neinn.
Ég er ágæt í flestu en ekki ein af þeim bestu í neinu.
Ég hef áhuga á mörgu en ekki gríðarlegan áhuga á fáu.
Mér finnst gaman að skrifa en veit ekki hvað eða hvernig eða hvort ég sé nógu góð.
Ég hef lært á þrjú hljóðfæri en kann í dag ekki að spila vel á neitt þeirra.
Ég hef nær alltaf æft íþróttir en er samt í raun ekki mikið betri en hver annar í íþróttum.
Ég elska listir og nýt þeirra en veit ekki hvort eða hvað ég get skapað.
Mig langar til þess að skapa.
Ég hef eiginlega ekkert á hreinu.
Einu sinni fannst mér ég hafa eitthvað haldgrip hvað sem á myndi dynja, nú hef ég ekkert. Ég get verið að gera hvað sem er og verið hver sem er.
Mér finnst ég hafa yfirsýn yfir lífið og hvernig mitt er, en oft veit ég ekki neitt um neitt.
Ég geri mér grein fyrir því hver ég er, en samt hef ég ekki hugmynd um það.
Ég hef mikinn áhuga á leiklist en veit ekkert hvort ég geti eitthvað leikið.
Ég hef mikinn áhuga á tónlist en skapa hana ekki sjálf og er langt út úr mjög mörgu í tónlistarheiminum.
Ég er mismunandi í kringum mismunandi fólk, stundum hress og opin, stundum lokuð og feimin. Hvernig þekkir þú mig?

Mér hefur verið sagt að ég sé ein af rugluðustu, skrítnuðustu og "flippuðustu" manneskjum sem einhver þekki, en aðrir hugsa, "Guð minn góður, áttu til orð?"




Úff. Ég er allt og ekkert.
Þessar pælingar maður..