Ég sakna þess að lifa.
Undanfarna daga hef ég unnið frá morgni til kvölds í tveimur vinnum. Stundum hef ég fengið að sleppa fyrr úr vinnu eitt til að lesa í ökunámsbókinni minni og svara spurningalistum, í gær þurfti ég nefnilega að skila verkefnum úr henni til ökukennarans. Sá tími er afslöppun dagsins. Á mánudaginn tek ég skriflega ökuprófið. Á kvöldin þrisvar í viku fer ég svo niður Í HÍ og læri stærðfræði í tvær klukkustundir í sumarskólanum. Í þessari viku verða skiptin fjögur. Allir vinir mínir eru hættir að hafa samband, enda hef ég engan tíma til þess að sinna þeim. Ég spennist öll upp við að fá símtal frá ókunnugri manneskju sem hringir í skakkt númer.
..Enginn hringir nema rukkarar og lögreglan. Ég fæ engan tölvupóst nema fjölpóst frá fólki að reyna að selja mér steina. Einu bréfin sem ég fæ eru reikningar.
Vinalínan er alveg hætt að svara. Værir þú til í að hafa samband?
Mhm, það er svo gaman að vera til.
Ég er ein eins og rautt og bólgið kýli á rassinum.
Enginn vill hafa mig, enginn vill hitta mig og enginn vill vita af mér.
Matur vikunnar: Jakobs cream crackers
Engin ummæli:
Skrifa ummæli