Ísland

Hvað er að gerast hér á landi?

Slæmir hlutir, það get ég staðföst sagt. Slæmir og skítugir hlutir eru að gerast.

Hin íslenska tunga er á leiðinni í ræsið í stað alls súra liðsins sem á skilið að vera þar fyrir leti og aumingjaskap. Fólk er hætt að nenna að fallbeyjga nafnorð og hvað þá sérnöfn. Mér finnst skömm að þessu. Setningum eins og "Þetta fæst í Hagkaupum," og "Ég fíla Ólöfu Arnalds" hefur verið skipt út fyrir aðrar og sorglegri setningar eins og "Þetta fæst í Hagkaup" og "Ég fíla Ólöf Arnalds". ÉG FÍLA ÓLÖF ARNALDS? Arfi vex á meðal okkar í því sem fer okkar á milli. Fólk virðist einfaldlega hafa hætt að nenna að vanda mál sitt. Í íslenskutíma um daginn sagði kjánalegur strákur eftirfarandi við kennarann þegar við ræddum málvenjur Íslendinga: "Við munum hafa nægan tíma til að laga íslenskuna okkar eftir fimmtugt."
Ég ældi næstum því á staðnum. Ég get e.t.v. ekki sagt mikið um að ég tali sérlega fallega íslensku, en ég geri þó mitt besta.

Annað: HVAÐ ER AÐ GERAST MEÐ ÞÁ SEM SKIPULEGGJA BORGINA OKKAR?
Nú á að fara að rífa gamlar húsbyggingar þvers og kruss til að byggja einhverskonar risahýsi eða syndabæli til að seðja okkar gráðugu neyslugin.
Ekki það að Reykjavík hafi verið skipulögð af einhverju viti í upphafi. Hverfin eru umhverfis bæinn eins og tilviljunarkenndar klessur á striga.
Ég er við það að gefast upp á þessu landi.

Rómantísk gamanmynd

Ég lauk rétt í þessu við að horfa á rómantíska gamanmynd. Ég leitaði uppi mynd á skjábíói Símans og valdi af einhverri ástæðu, eftir að hafa horft á treilera í svona einn og hálfan klukkutíma, að horfa á rómantísku gamanmyndina The Holiday.
Djöfull gerði hún mig þunglynda.

Þessa dagana geri ég mikið af því að horfa á treilera á skjábíói Símans tímunum saman og undirstrikar þetta athæfi mitt e.t.v. hversu hrædd ég er við að taka endanlegar ákvarðanir. Ég er farin að hafa dálitlar áhyggjur af því hvað skuli taka við eftir MH og er það kannski ekki skrítið þar sem ég á erftitt með að ákveða í hvaða mynd ég skuli eyða næstu 90 mínútunum.
Í áhyggjum mínum ákvað ég svo að framlengja dvöl minni í MH um önn svo ég hafi lengri tíma til að hugsa. Vandræðalegt. Eða svona.

Hæ.

Ég er í vinnunni og augun mín eru súr eftir að hafa glápt of mikið á tölvuna.
Skólinn er byrjaður og ég fílaða. Ég sakna Ole en á enga peninga til þess að fara og heimsækja hann. Það er glatað.
En það eru skemmtilegir krakkar í skólanum.
Og bíódagar græna ljóssins eru skemmtilegir.
Síminn minn er bilaður(þ.e.a.s. síminn sem ég stal af mömmu) og iPodinn minn er bilaður og brúnu töskurnar mínar eru bilaðar en ég er samt alveg glöð.
Pabbi á líka afmæli. Pabbi er sætur.

Bless.