Ísland

Hvað er að gerast hér á landi?

Slæmir hlutir, það get ég staðföst sagt. Slæmir og skítugir hlutir eru að gerast.

Hin íslenska tunga er á leiðinni í ræsið í stað alls súra liðsins sem á skilið að vera þar fyrir leti og aumingjaskap. Fólk er hætt að nenna að fallbeyjga nafnorð og hvað þá sérnöfn. Mér finnst skömm að þessu. Setningum eins og "Þetta fæst í Hagkaupum," og "Ég fíla Ólöfu Arnalds" hefur verið skipt út fyrir aðrar og sorglegri setningar eins og "Þetta fæst í Hagkaup" og "Ég fíla Ólöf Arnalds". ÉG FÍLA ÓLÖF ARNALDS? Arfi vex á meðal okkar í því sem fer okkar á milli. Fólk virðist einfaldlega hafa hætt að nenna að vanda mál sitt. Í íslenskutíma um daginn sagði kjánalegur strákur eftirfarandi við kennarann þegar við ræddum málvenjur Íslendinga: "Við munum hafa nægan tíma til að laga íslenskuna okkar eftir fimmtugt."
Ég ældi næstum því á staðnum. Ég get e.t.v. ekki sagt mikið um að ég tali sérlega fallega íslensku, en ég geri þó mitt besta.

Annað: HVAÐ ER AÐ GERAST MEÐ ÞÁ SEM SKIPULEGGJA BORGINA OKKAR?
Nú á að fara að rífa gamlar húsbyggingar þvers og kruss til að byggja einhverskonar risahýsi eða syndabæli til að seðja okkar gráðugu neyslugin.
Ekki það að Reykjavík hafi verið skipulögð af einhverju viti í upphafi. Hverfin eru umhverfis bæinn eins og tilviljunarkenndar klessur á striga.
Ég er við það að gefast upp á þessu landi.