Blogg um stelpur og sölumennsku

Um daginn fór ég á djammið og mér blöskraði. Hef ég haldið mig innan veggja hreinleikans svona lengi? Fram hjá mér hafa farið tugir þúsunda stúlkna sem stunda hálfgerða sölumennsku á djamminu. Sala á brjóstum, rössum og nöktum líkömum allmennt með góðum sýnidæmum. En hvar stend ég í þessu öllu saman? Einhver hefði átt að vara mig við þessari sjón því ég missti allt álit á íslenskum kvenmönnum. "Hér er ég, það eina sem er áhugavert við mig eru brjóstin mín, nú hefurðu séð þau svo þú getur bara snúið þér að næstu brjóstum hér inni."

Viðurstyggð.

Enda ekki við öðru að búast þar sem ég asnaðist inn á Sólon. Eftir sem leið á kvöldið fórum við á Q-bar þar sem mér var að mestu hlíft við þessari sorglegu sjón. Í stiganum á Sólon sá ég niður á nafla á nokkrum!

Lauslæti er viðurstyggilegt. Mér þykir erfitt að sitja undir sögum vinkvenna minna um lauslæti sitt og hin og þessi typpi sem þau hafa komið nálægt.

Gömul viðmið um að ekki skuli stunda kynlíf með öðrum en framtíðarmaka sínum, eða a.m.k. ekki með hverjum sem er, hafa fokið út um allar dyr. Lítið er gert úr ástinni og því sem hún stendur fyrir.
En kannski er ég bara svo barnaleg að trúa á ástina. En ömurlegt.

Rusl

Sama hversu ágætt þetta samfélag getur stundum verið er ótrúlegt hversu mikið af ömurlegu fólki leynist í því. Við erum öll mis-ófullkomnar verur, en við sum reynum að bjástra við að láta eitthvað gott af okkur leiða. Svo er það hitt fólkið sem vel hægt er að líkja við slímug skriðdýr. Það er fólkið sem nærist á því að koma óorði á aðra, niðurlægja fólk og telur sig yfir aðra hafið.
Sem það er og ekki. Auðvitað ekki. Enda er þetta fólk svo þunnt af gæðum að ef það væri vara í búð yrði það neytt upp á fólk, ókeypis.
Í ekki stærra samfélagi en Menntaskólanum við Hamrahlíð leynast nokkrar slíkar rottur. Þetta, sem mörgum þykir, fullkomna samfélag býr líka yfir dökkum blettum. Svörtum og skítugum doppum sem erfitt er að þrífa af.


Eigingjarnar, ógeðslegar doppur.

Páskarnir voru góðir. Ég fór á skíði og í dramatískar skíðagöngur upp á fjall. Og svo var mikið kúrt. Mamma og pabbi komu í heimsókn til okkar yfir páskahelgina, til Noregs. Því þar var ég.
Og er svo oft. Og verð í sumar. Kúri kúr.

Ég skil ekki af hverju kommentaðar eru meinigslausar hugleiðingar unglings á gelgjuskeiðinu á meðan sleppt er að kommenta vel teknar myndir af ástföngnu pari. Ég bara skil það ekki. Ég gerði tilraun til að láta myndirnar vera uppi sem efsta blogg nógu lengi, en engin viðbrögð. Hatið þið kannski ástina, bitra fólk?
Djók.

Ný stjórn var kosin í NFMH. Ég þurfti ekki að selja sálu mína fyrir atkvæði nemendafélaga til þess að halda áfram í stjórninni enda átti ég mitt pláss tryggt fram að næstu jólum. Ég hata líka kosningahösl, innihaldslaus loforð og hornahvísl.