Ég er komin inn í heimspeki og hugmyndasögu í háskólanum í Osló. Ég veit ekki hvort ég vil læra það næstu þrjú árin eða bæta einkunnirnar mínar og fara í læknisfræði.
Sem er gaman af því að ég þarf að svara á morgun. Vei.
Þetta sumar hefur líf mitt runnið í áður óhugsanlegar áttir. Ég hef nefnilega hafið það að fara út að hlaupa um Elliðaárdalinn með föður mínum oft í viku. Að fá D-vítamín úr sólinni og finna sætkrydduðu jurtalyktina allt í kring ásamt því að hrista uppsafnaða spennu úr líkamanum. Þetta eru orðnar mér dýrmætar stundir. Og svo spjöllum við pabbi um allt sem viðkemur lifanda lífi og dauðu og það er skemmtilegt.
Þessi gleði byrjaði eftir að ég uppgötvaði hlaupamátt minn í Kvennahlaupinu í sumar, ég hafði þá grætt meira en sálarró og víbrandi hamingju í afródansinum. Einnig þol!
Eftir að ég kom heim frá Suður-Ameríku hefur lífið verið þægilegt og ég hef notið mín. Ég kann vel við að vera heima með mömmu og pabba í ró, drekka te og lesa bók uppi í rúmi.
Enda hef ég aldeilis eignast glás af bókum undanfarnar vikur, og fer ég varla skrefi inn fyrir dyr Máls og menningar án þess að versla eitthvað sniðugt.
Nýendurútgefin Íslenskar lækningajurtir eftir Arnbjörgu Jóhannsdóttur, Birtingur eftir Voltaire í þýðingu Laxness, Tvískinna eftir Davíð Stefánsson og svo þær þrjár bækur sem ég átti eftir að komast höndum yfir í Twilight-seríunni, og hef ég full óþreyju beðið eftir að þær komi til landsins síðustu vikur. Hvílíka kátínu það veitti mér að taka þessar bækur heim með mér.
Eftir nokkrar vikur flyt ég til Noregs. Ég veit ekki nákvæmlega hvað ég er að fara að gera en það kemur í ljós á næstu dögum. Eitt er þó víst og það er að allir vinir mínir sem voga sínum fæti inn fyrir norsk landamörk eru velkomnir í heimsókn og öl í Oslóarborg! Ég býst sterklega við og stóla á að heimili vort verði fjölsótt íslenskt menningarsetur eins og heimili Jóns Sigurðssonar og Ingibjargar frænku hans var í Danmörku í denn!
Engin ummæli:
Skrifa ummæli