Fra La Paz i Boliviu var ferd okkar heitid til Uyuni tar sem aetlunin var ad fara i triggja daga ferd fra Uyuni til San Pedro de Atacama i Chile, til ad sja og upplifa nokkur undur Bolivu.
Tangad komum vid snemma morguns og voldum okkar fljott ferdaskrifstofu fyrir ferdina.
Okkur var stungid i gamaldags jeppa asamt 3 odrum manneskjum(og ekli): Fedgum fra Argentinu sem drukku matèid sitt i aftursaetinu(jurtate i serstokum bolla, mjog argentiskt) og stulku fra Sviss.
Dagarnir trir lidu hratt og orugglega undir handleidslu Richards; ekils okkar, guides og kokks, sem elskadi og songladi akaft med latnesku boyband tonlistinni i utvarpinu.
I ferdinni saum vid salteydimork sem var hreint otrulegt fyrirbaeri. Harnad salt undir fotum ter eins langt og augad eygir. Erfitt ad sja skil himins og jardar og notfaerdum vid okkur tad i margvislegum myndatokum tar sem tad litur ut fyrir ad eg se eins og dvergur og standi i lofanum a Asdisi og fleira og fleira. Vid skodudum og bordudum hadegismat hja eyju i midri eydimorkinni sem var uppfull af kaktusum!
Annad sem vid saum voru morg og mismunandi lon, nokkrir geysir og vid bodudum okkur i einum slikum. Fyrri nottina gistum vid a hoteli sem var ad ollu buid til ur salti. Ta sidari svafum vid a steinrumum med tunnum dynum a, i slikum kulda ad vid klaeddum okkur i oll tiltaek hly fot fyrir svefninn, meira ad segja vettlinga!
Samferdafolk okkar var afar indaelt og vorum vid heppnar med hop. Vid eyddum kvoldunum yfir raudvinsglosum og djupu spjalli um kreppuna i Argentinu og likindi hennar vid kreppuna a Islandi. Fadirinn argentiski var hinn upplystasti og tvi gaman ad hlusta a frodleikinn sem valt upp ur honum.
Adrir hopar voru ekki eins heppnir. I einum teirra var koreiskur ferdaguide sem gerdi allt vitlaust med tvi ad radast a samferdarfolk sitt ef tau svo mikid sem blikkudu i hennar att med teim endi ad hun var kaerd til logreglunnar i Boliviu og ma aldrei stiga faeti framar i landid, sem er otaegilegt ef tu vinnur sem guide.
Tegar ferdinni lauk og vid Asdis vorum komnar aftur i hlyjuna i Chile akvadum vid ad strandarferd vaeri naest a dagsskra. I fyrstu aetludum vid til La Serena en fyrir tilviljun forum vid ad spjalla vid stulku eina sem hafdi verid tar og sagdi ad haustid hefdi nad La Serena og vaeri ad faerast nordar og nordar, tad er ad segja ad ef vid vildum fara i solbad i La Serena yrdum vid ad vera i sidbuxum og peysu, sem hljomadi ekki serlega spennandi.
A augnabliki akvadum vid ad fara i stadinn aftur nordur a boginn til Iquique i nordur Chile, tratt fyrir ad leid okkar laegi ad endingu i sudrid. En fyrir okkur gekk strondin fyrir hagnytingu og vid heldum samdaegurs af stad i rutu til Iquique. Vid vorum einfaldlega ordnar skitleidar a turistaturum og guidum og vildum slaka a i nokkra daga undir solinni ljufu.
Strondin i Iquique var ljuf syn. Solarlogin voru bleik og falleg og sjorinn hressandi. Vid flatmogudum i sandinum og lekum okkur i oldunmum sem voru haar og kraftmiklar enda mikid notadar af surfurum. Leikurinn i oldunum for a milli tess ad vid hoppudum i gegnum oldurnar og hlogum hjartanlega af gledi og tess ad oldurnar nadu i skottid a okkur og veltu okkur eftir botninum og gleyptum vid ta oft a tidum halfdrukknadar mikinn sjo og vaeldum tegar upp var komid: "eg tarf pasu!"
Eftir ad solin laekkadi haed syna forum vid asamt nokkrum hostelfelogum okkar til ad profa fyrirbaeri sem heitir sandboarding. Tetta lysti ser svo ad vid klifrudum upp ha sandfjoll med snjobretti og renndum okkur nidur. Mer fannst gaman, Asdisi fannst ekki serlega gaman enda von meira fjori i snjonum. Skidarinn eg hafdi gaman af tvi ad profa tessa taekni.
Fyrsta daginn brunnum vid svo illa ad vid akvadum ad vid gaetum ekki verid tarna afram og heldum af stad til Santiago eftir styttri dvol en vid hofdum planad.
I Santiago forum vid a Jazz klubb asamt tveimur tjonum fra hadegismatarveitingastadnum okkar og Finnskri stulku fra hostelinu. Tjonarnir reyndust leidinlegir. Stulkan var indael og musikin god. Daginn eftir var Paskadagur og Asdis kom mer a ovart og hafdi falid morg litil sukkuladipaskaegg og kaninur um nottina i draslinu i herberginu okkar, eftir ad eg hafdi sofnad eftir alla raudvinsdrykkjuna.
Tad var indaelt ad vakna og leita af eggjum. Eg vard lika svo spennt af tvi ad stadirnir sem hun faldi eggin a voru erfidir! Svo erfidir ad eg turfti stoku hjalp.
I Santiago hittum vid vin okkar Cristian sem vid kynntumst i frumskoginum. Hann og fraendur hans tveir foru med okkur stulkurnar trjar i utsynisleidangur um borgina. Tad var gaman.
Fra Santiago heldum vid til Mendoza i Argentinu. Argentina er frabaert land, fyrir utan svindlarana! Folk er utsmogid og prettid og buid ad troa adferdir sinar lengi. I hinum londunum lentum vid i engu sliku en her er reynt ad svindla a saklausum ferdamonnum si og ae. En hvad um tad.
Tar forum vid a hostel med okeypis vini dag og nott. Vid satum og drukkum fram eftir kvoldi med hosteleigandanum, sem kalladi okkur daetur sinar og sagdi mig alitlegan kvenkost fyrir argentinska menn vegna likamsbygginar minnar, og tremur odrum drengjum sem deildu med okkur herbergi.
Mer tokst a troda okkur med i ferd sem teir hofdu skipulagt fyrir naesta dag: ad leigja bil og keyra til fjalla.
I stuttu mali var ekkert ur fjallaferdum. Vid leitudum ad veginum til fjallanna(sem to eru ut um allt) en gafumst upp og forum i stadinn i vinsmokkun hja freydivinsframleidandanum Chandon(eins og i kampavininu Moet & Chandon ja) og eyddum tar dasamlegri stund. Eftir tad snaeddum vid hadegisverd a dyrlega stadnum La Maria, uti a svolum med yfirsyn yfir vinekrur i allar attir. Daginn endudum vid svo a enn annarri vinekrunni og drukkum flosku af godu hvitvini uti i solinni og horfdum a solsetrid.
Eftir tessa vinsmokkun fengum vid Chandon a heilann. Tad er vist ekki haegt ad kaupa tessi vin i Evropu svo vid hofum notad nokkur taekifaeri til ad fjarfesta og njota tessa vins. Sama dag og vid forum fra Mendoza vorum vid snemma bunar ad tjekka ut af hostelinu og setja toskurnar i geymslu a rutustodinni.
I stadinn fyrir ad eyda meiri peningi i vinsmakkanir forum vid i supermarkad og keyptum tvaer floskur af Chandon og uppahalds sukkuladid okkar: Bon Bon. Nammi namm.
Deginum eyddum vid i grasinu a einum allmenningsgardi Mendoza tar sem vid drukkum freydivin ur plastglosum, bordudum sukkuladi og toludum um allt milli himins og jardar. Einn vel nyttur dagur. Um leid og vid settumst upp i rutuna til Buenos Aires sofnudum vid djupum svefni en eyddum afgangi naeturinnar i tad ad vera thunnar.
Eg neyddist til ad svolgra i mig vatninu sem rutan hafdi upp a ad bjoda sem hafdi mikinn klorkeim. Nammi nammi.
Nu erum vid her i Buenos Aires. Eg elska Buenos Aires.
Tratt fyrir svik og pretti hefur borgin upp a mikid ad bjoda og er svo evropsk en samt svo latnesk. God blanda. Vid hofum farid a listasafn med eingongu Sudur-Ameriskum nutimalistamonnum, i kirkjugardinn tar sem liggja helstu hetjur borgarinnar asamt Evitu, i dyragardinn, i baedi tangotima fyrir byrjendur og sed syningu tar sem vid satum hugfagnar yfir raudvinsglasi med tar i augum yfir fegurd dansins, og svo hofum vid eytt miklum tima med Kara sem vinnur i utvarpinu i Reykjavik med Asdisi, en hefur buid her i halft ar ad laera spaensku. Heima hja honum tar sem bua um 20 manns fra ymsum londum tokum vid tatt i afmaelisbodi og bjuggum til heimagerdar enpanadas(kokur med kjoti, osti og graenmeti innan i ser).
Bradlega forum vid til Iquazu fossanna og svo til Brasiliu.
Tad eru trjar vikur i heimkomu og eg er ekki med vinnu fyrir sumarid.
O jaeja.
Kyssi kyssi
Engin ummæli:
Skrifa ummæli