Í dag er síðasti dagurinn handan hafsins þar sem ég sný til landins ísa á morgun.
Dvölin hefur reynst mér góð
og fylgja því blendar tilfinningar heimkomu
bæði söknuður og gleði
og tilhlökkun til næstu samverustundar.
Kæru vinir.
Svo kærir en virðast samt flestir gera mér svo erfitt um vik hvert sem leið mín liggur.
Svo að aldrei virðist ég liggja í ró.
En þetta heldur víst áfram og sammála er ég móður minni þegar ég segi; allt fer þetta vel þarna lengst í burtu, í slúttinu.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli