Ég sinnum fimm

Nú þegar þrjár manneskjur hafa þegar "klukkað" mig finn ég mig knúna til þess að deila fimm staðreyndum um sjálfa mig, af einhverri ástæðu. Ekki lofa ég skemmtun né fyndni.
Ekki það að ég reynist einhvern tímann vera skemmtileg eða fyndin.

Eitt.
Gæludýrið mitt er aðeins tveimur árum yngra en ég.
Hún Branda mín, köttur, eignaðist ég aðeins tveggja ára að aldri. Systir mín, þá átta ára gömul, fór út í dýrabúð í óvitneskju foreldra minna, og keypti sér kettling sem hún geymdi niðri í geymslu í nokkra daga og fæddi hana þar, aðallega á kattarsúkkulaði. Móðir mín, þegar hún komst að þessu, skipaði henni að skila kisunni en hafði harðneskjuna ekki í sér lengi. Sem er eins gott því að ég á Bröndu enn. Og hef þróað með mér ofnæmi gegn henni og öðrum dýrum. Því miður.

Tvö.
Ég á heima úti í skógi.
Þegar ég fæddist bjó fjölskyldan mín á Ásvallargötunni í Reykjavík 101. En þegar ég var fjögurra ára fluttumst við hingað, í Elliðaárdalinn, þar sem ég hef setið í sæmd minni síðan. Hús mitt hefur lengi vel verið mjög sérkennilegt á litinn eins og þeir sem þekkja til vita, en nú er verið að leggja lokahönd á nýja litinn.

Þrjú.
Ég er kaþólsk.
Langafi minn sem móðir mín ólst að mestu upp hjá, Anton Schneider, var þýskur. Þar af leiðandi er amma mín hálfþýsk. Og móðir mín einn partur af fjórum þýsk. Með þessu þýska blóði fylgir trúin kaþólska, og ég var bæði skírð og fermd í kaþólsku kirkjunni Landakotskirkju. Og já, það að vera kaþólsk er að vera kristin. Og nei, þetta þýðir ekki að ég stundi trúna meira en aðrir Íslendingar.

Fjögur.
Ég má kallast náttúrubarn.
Hér í denn stundaði ég það mikið á sumrin að fara og baða mig í Elliðaránni sem og það að stökkva þar í ákveðinn foss. Ég var líka mikið í hellaskoðunum í Elliðaárdalnum og tróð mér einhverntímann í gegnum þröngan, en langan helli sem var með tveimur útgöngum. Ég tók líka a.m.k. tvisvar sinnum sund í skítaskurðum í sveitinni og hef verið svolítið í þessu löguðu.

Fimm.
Ég er sjúklega óstundvís. Sorrí þið sem lendið alvarlega í mér. Ég reyni þó að láta það ekki koma fyrir á þeim tímum sem það er einstaklega óæskilegt eins og t.d. á leið í vinnuna. En á hverri önn mæti ég kannski þrisvar til fjórum sinnum á réttum tíma í skólann á morgnanna. Kennararnir eiga, af einhverri óþekktri ástæðu, mjög auðvelt með að læra nafnið mitt.

Ég veit ekki hvort ég eigi að klukka einhvern þar sem svo margir hafa þegar verið klukkaðir en ég prófa og set þá bara meiri pressu á þegar klukkaða, og klukka;
Röggu frænku og Diljá.

Úff, þetta blogg var hundrað sinnum lengra en ég bjóst við af því.