Í rökkri óttans hvíslar sálin, ég elska þig.
Jæja, helgin á enda. 1/3 af Mávahlátri lesin og dagur lesturs sem og reikandi hugsana framundan. Eins og ég sagði, jæja.. Mávahlátur er samt hress bók, ég er bara svo lengi að lesa. Mig er farið að langa talsvert á hraðlestrarnámskeið, það væri frekar gott.
Afmæli hjá Guffu og Ingu í gær. Fínt kvöld. Ég komst á netin, svona líka góð á'ðí, og fór að commenta. Yndishleght (sagt með mjög sérstakri röddu, með áherslu á há-in og þvöglumælt ess).
Það er sérstakt að segja frá því að maður hafi frá engu að segja, því þá er maður í rauninni að segja frá einhverju. Stundum þegar maður hittir einhvern sem maður hefur ekki hitt lengi, þá er maður spurður frétta. Og maður svarar "nei, það er eiginlega ekkert að frétta, bara skólinn og svona", þrátt fyrir að mikið hafi gerst í lífi manns það kannski hálfa ár sem maður hefur ekki hitt manneskjuna. En hvað er svo sem hægt að segja? -Já, ég er búin að mála herbergið mitt, frænka mín dó um daginn, systir mín svaf hjá tveimur strákum í janúarmánuði og ég er alvarlega að íhuga að láta skrá mig úr kirkjunni eða að hætta í skóla og ganga í friðarsveitirnar.
Engin ummæli:
Skrifa ummæli