Bussterminalen

Her sit eg ein og bid. Eg vaknadi 6 og var komin hingad klukkan 7 til ad na rutu til København korter yfir, sem sidan var yfirbokud. Svo ad eg sit, og bid, og vona ad 9-rutan se ekki yfirbokud lika. Og ef svo er vona eg ad 10-rutan verdi ekki yfirbokud tegar eg loks kemst ad tvi ad 9-rutan se yfirbokud. Af tvi ad tad væri glatad.

I fyrradag for eg loks a hinn umtalada kajakkurs og er nu fullgildur medlimur i Oslo kajakklubbnum. A medan tækni hinna 10 kurstatttakenda var kommentud fekk eg tetta: "Du padler kjempebra!" Fleiri orda er ekki törf.

Svo er tad bara leiksyning hja divunum Siggu Eir og Maisol i Danmörku kvöld og svo GusGus tonleikar ef heppnin er med mer og ekki ordid uppselt.
Annars bara odyr bjor, eda eitthvad.

Til hamingju med afmælid Kata.

Tetta er eg eftir blautan sundsprett a kajaknamskeidinu. Endapunkturinn var sa ad vid turftum ad velta, og med hjalp felaga ad koma okkur upp i batinn aftur eftir ad felaginn var buinn ad tæma batinn. Einstaklega mannbætandi.

Blogg um stelpur og sölumennsku

Um daginn fór ég á djammið og mér blöskraði. Hef ég haldið mig innan veggja hreinleikans svona lengi? Fram hjá mér hafa farið tugir þúsunda stúlkna sem stunda hálfgerða sölumennsku á djamminu. Sala á brjóstum, rössum og nöktum líkömum allmennt með góðum sýnidæmum. En hvar stend ég í þessu öllu saman? Einhver hefði átt að vara mig við þessari sjón því ég missti allt álit á íslenskum kvenmönnum. "Hér er ég, það eina sem er áhugavert við mig eru brjóstin mín, nú hefurðu séð þau svo þú getur bara snúið þér að næstu brjóstum hér inni."

Viðurstyggð.

Enda ekki við öðru að búast þar sem ég asnaðist inn á Sólon. Eftir sem leið á kvöldið fórum við á Q-bar þar sem mér var að mestu hlíft við þessari sorglegu sjón. Í stiganum á Sólon sá ég niður á nafla á nokkrum!

Lauslæti er viðurstyggilegt. Mér þykir erfitt að sitja undir sögum vinkvenna minna um lauslæti sitt og hin og þessi typpi sem þau hafa komið nálægt.

Gömul viðmið um að ekki skuli stunda kynlíf með öðrum en framtíðarmaka sínum, eða a.m.k. ekki með hverjum sem er, hafa fokið út um allar dyr. Lítið er gert úr ástinni og því sem hún stendur fyrir.
En kannski er ég bara svo barnaleg að trúa á ástina. En ömurlegt.

Rusl

Sama hversu ágætt þetta samfélag getur stundum verið er ótrúlegt hversu mikið af ömurlegu fólki leynist í því. Við erum öll mis-ófullkomnar verur, en við sum reynum að bjástra við að láta eitthvað gott af okkur leiða. Svo er það hitt fólkið sem vel hægt er að líkja við slímug skriðdýr. Það er fólkið sem nærist á því að koma óorði á aðra, niðurlægja fólk og telur sig yfir aðra hafið.
Sem það er og ekki. Auðvitað ekki. Enda er þetta fólk svo þunnt af gæðum að ef það væri vara í búð yrði það neytt upp á fólk, ókeypis.
Í ekki stærra samfélagi en Menntaskólanum við Hamrahlíð leynast nokkrar slíkar rottur. Þetta, sem mörgum þykir, fullkomna samfélag býr líka yfir dökkum blettum. Svörtum og skítugum doppum sem erfitt er að þrífa af.


Eigingjarnar, ógeðslegar doppur.