Rómantísk gamanmynd

Ég lauk rétt í þessu við að horfa á rómantíska gamanmynd. Ég leitaði uppi mynd á skjábíói Símans og valdi af einhverri ástæðu, eftir að hafa horft á treilera í svona einn og hálfan klukkutíma, að horfa á rómantísku gamanmyndina The Holiday.
Djöfull gerði hún mig þunglynda.

Þessa dagana geri ég mikið af því að horfa á treilera á skjábíói Símans tímunum saman og undirstrikar þetta athæfi mitt e.t.v. hversu hrædd ég er við að taka endanlegar ákvarðanir. Ég er farin að hafa dálitlar áhyggjur af því hvað skuli taka við eftir MH og er það kannski ekki skrítið þar sem ég á erftitt með að ákveða í hvaða mynd ég skuli eyða næstu 90 mínútunum.
Í áhyggjum mínum ákvað ég svo að framlengja dvöl minni í MH um önn svo ég hafi lengri tíma til að hugsa. Vandræðalegt. Eða svona.

Hæ.

Ég er í vinnunni og augun mín eru súr eftir að hafa glápt of mikið á tölvuna.
Skólinn er byrjaður og ég fílaða. Ég sakna Ole en á enga peninga til þess að fara og heimsækja hann. Það er glatað.
En það eru skemmtilegir krakkar í skólanum.
Og bíódagar græna ljóssins eru skemmtilegir.
Síminn minn er bilaður(þ.e.a.s. síminn sem ég stal af mömmu) og iPodinn minn er bilaður og brúnu töskurnar mínar eru bilaðar en ég er samt alveg glöð.
Pabbi á líka afmæli. Pabbi er sætur.

Bless.

Sumarið 2007

Eftir að hafa stimplað inn þennan færslutitil kemur fátt annað upp í huga mér en ömurlegu geisladiskarnir í pottþétt þemanu með "vinsælustu lögum sumarsins". Mig minnir að kvenmannsbossi hafi prýtt þá báða sem gefnir voru út. En það er ekki það sem ég ætlaði upphaflega að blogga um.

Ég hef skrifað þessa færslu um 10 sinnum í huga mér og er pressan sem ég hef sett á mig um hina fullkomnu færslu orðin svo gríðarmikil, að í raun hefur mér þegar mistekist, og þá einna helst með þessari málsgrein.

Sumrinu 2007 hefur að stórum hluta verið varið hér í Ósló. Ég fékk vinnu sem frokostservitør á glæsilegu hóteli í drekastíl sem hvílir á hæð og gnæfir yfir borgina. Þetta þýðir að dagurinn byrjar á því að vakna klukkan 04:20, taka strætó, lest og svo aðra lest og vera komin í vinnuna klukkan hálf sjö. Þetta merkir einnig lestarferðir heim á leið þar sem ég ströggla við að missa ekki af stoppustöðinni minni á meðan ég sit og sef á rúðunni.

Í sumar hef ég einnig farið í ferð til Danmerkur og svo var afmælinu mínu fagnað heila helgi í höfuðstað Belgíu, Brussel, borg ölsins og súkkalaðisins.

Ég er semsagt orðin 19. Mér finnst það að verða 19 stórmerkilegt og mun merkilegra en að verða tvítug. Þegar ég var yngri hugsaði ég aldrei til þess að ég yrði nokkurn tíma 19 en hins vegar vissi ég alltaf að það að verða 20 væri þarna einhverstaðar, handan hornsins. Vegna þessa kom aldurinn 19 mér í opna skjöldu og mér líður eins og nýrri manneskju, svona 19. ára gamalli.
Mér líður eins og ég sé farin að fjarlægjast sjálfa mig örlítið og það er spennandi.

Í næstu viku verðum við Ole ferjuð til Íslands farsælda fróns og það er fín tilfinning. Þar er hugmyndin að ferðast eilítið um landið, fara til Vestmannaeyja yfir verslunarmannahelgina(í fyrsta sinn) og svo að funda með afgangnum af stjórn nemendafélags MH og halda áfram undirbúningi fyrir nýtt skólaár.
Mér líður eins og kaldur gustur læðist í gegnum hárið á mér og kæli upp höfuðleðrið.
Dásamlegt. Ég vil synda í sjónum.