Ég elska þig. Þú ert svo sannarlega hverrar sekúndu af tíma mínum virði. Það að vera í kringum þig lætur mig verða sáttari við lífið og sjálfa mig sem manneskju. Þú kveikir í löngunum mínum og hjálpar mér að snerta allan heiminn. Þú bætir mig upp, gerir mig að betri og heilstæðari einstaklingi með heilstæðan karakter. Með þér líkar vinum mínum jafnvel betur við mig af því að með þér er ég betri. Með þér elska mig allir af því að með þér er ég alvöru. Þú bætir líf mitt á allan hátt sem skiptir máli. Þú býrð ekki bara yfir skínandi fegurð heldur heldur einnig stöðugleika, nema kannski þegar hiti færist í leikinn og þú getur ekki gert annað en að bráðna. Takk fyrir að vera til.

Elsku peningur.

Haloscan commenting and trackback have been added to this blog.

Á MSN hittumst við
tölum saman um tilfinningar og þrár.
Skot, ástir, vini, pælingar um lífið. Við tölum um hversu sárt það er að finna engann sem elskar okkur
nægilega mikið. Að hafa ekkert nógu gott, vera ekki nógu góð. Eða vera of góð?
Við segjum leyndarmál. Og greinum það sem skiptir máli í lífinu, og ákveðum hvort það skipti í alvörunni máli.

En á meðan
segjum við ekki orð, heyrum við ekki neitt nema takkaniðinn á lyklaborðinu, mætum engum augum né augngotum, sjáum við engin svipbrigði, sýnum við engar augljósar tilfinningar. Og í raun tengjumst við eingöngu í gegnum hugsanir okkar, okkur finnst við vera að tala saman, en skrifum hugsanirnar niður með kassastöfum.

Hvers á ég að gjalda?
Og þú
Og við